کار تی سل تراپی به عنوان جدیدترین روش درمان سرطان می‌تواند در درمان برخی از انواع سرطان بسیار مفید باشد.

به گزارش علاج نیوز، اگر درمان سرطان از طریق کار تی سل تراپی (CAR-T cell)کارایی داشته باشد باعث می‌شود سیستم ایمنی تصمیم به از بین بردن سلول‌های سرطانی بگیرد. در واقع این نوع از درمان، ارتشی از لنفوسیت‌های T می‌سازد که وظیفه آن‌ها نگهبانی در بدن ما برای شناسایی عوامل عفونی یا بیماری‌های دیگر است.

لنفوسیت‌های T سلول‌های مشکوک را بازرسی می‌کنند زمانی که یکی از آن‌ها را غیرفعال نرمال تشخیص دهند فرم امتحان حمله ور می‌شوند که از آسیب به سلول‌های سالم جلوگیری کنند. لنفوسیت‌های T این شیوه از‌ مبارزه را با خوبی انجام می‌دهند. لنفوسیت‌های T در سطح خود گیرنده‌های پروتئینی دارند. که این گیرنده‌ها همانند ساختاری پنجه مانند با آنتی ژن‌ها جفت می‌شوند.

قطعات پروتئینی در سطح همه سلول‌ها وجود دارند. زمانی که گیرنده روی سطح لنفوسیت T با یک آنتی ژن غیر معمول که مشابه آن را فقط در سلول‌های بیمار شناسایی کرده بود جفت شود، لنفوسیت T فعال می‌شود. یک ماده شیمیایی (سم) تشریح می‌کنند که باعث آسیب به سلول نامتعارف می‌شود، همچنین از دیگر سلول‌های سیستم ایمنی که در آن ناحیه حضور دارند نیروی کمکی می‌گیرد.

گاهی اوقات سلول‌های سرطانی از طریق فریب سیستم ایمنی توسعه پیدا می‌کنند مثل تغییر شکل دادن و پنهان کردن خود از سلول‌های ایمنی یا به وسیله ایجاد تعداد زیادی آنتی ژن بر روی سطح خود که باعث می‌شود لنفوسیت‌های T گیر کنند و نتوانند و روی سلول سوار شوند و حمله موثری داشته باشند. یا از طریق پیدا کردن راهی برای خاموش کردن پاسخ ایمنی علیه خودشان یک راه ابتکاری برای دیدن این فریب‌ها استفاده از روش درمانی CAR-T cell است.

در پروسه‌ای شبیه به اهدای خون از هزاران بیمار، سلول‌های لنفوسیت T آن‌ها جمع‌آوری شد. استفاده از ویروس اصلاح شده و غیر فعال نمی‌تواند باعث بیماری شود اما می‌تواند اطلاعات ژنتیکی به سلول معرفی کنند. لنفوسیت‌های T دوباره از این طریق برنامه‌ریزی می‌شوند و حالا می‌توانند گیرنده‌های ویژه‌ای به نام گیرنده آنتی‌ژن کایمریک یا به اختصار CARs در سطح خود تولید کنند که به درمان سرطان کمک می‌کند.

سلول‌های مهندسی شده جدید CAR-T cell نام دارند که در آزمایشگاه رشد داده شده‌اند و چند میلیون از آن‌ها با تزریق به بدن بیمار برگردانده می‌شود. گیرنده‌های جدید توانایی جفت شدن با آنتی ژن‌های خاص تومور سلولی بیمار و تخریب آن‌ها را دارند.